„Bóg rzekł do Abrahama: „Skarga na Sodomę i Gomorę głośno się rozlega, bo występki ich mieszkańców są bardzo ciężkie. Chcę więc iść i zobaczyć, czy postępują Teraz, po latach, widzę, że wysiłek, który z mężem wkładaliśmy w nauczenie dzieci uczestnictwa w praktykach religijnych, nie był aż tak ważny, jak sam fakt, że po prostu wspólnie chodziliśmy do kościoła. Taka postawa ma ogromne znaczenie. Dzisiaj mój syn ma już ponad 16 lat i własne zdanie na każdy temat. Pan Bóg mówi: - Powiedz Donaldzie, gdzie chcesz pójść, do nieba czy do piekła? Jak wygląda karta do głosowania; Policja; Pogoda - prognoza; Wypadki; Sondaż wyborczy; Polityka; Pan Kleks jest to bohater ksiązki pt ''Akademia Pana Kleksa''. Ambroży Kleks to założyciel Akademii w której jest profesorem. Przyjmuje tam chłopców których imię zaczyna się na literę ''A''. Jest on średniego wzrostu. Ma na głowie ogromną barwną czuprynę oraz bujną, zwirzchowną brodę . Pan Kleks ma ruchliwy nos , a na nim Pan Bóg stworzył pierwszych ludzi — Adama i Ewę. Dał im ciało i duszę nieśmiertelną. Chciał, aby ludzie byli podobni do Niego. Adam i Ewa zamieszkali w raju. Tam byli szczęśliwi. Byli najpiękniejszym stworzeniem Pana Boga. Pamiętaj, że zostałeś stworzony na obraz i podobieństwo Pana Boga. Staraj się być zawsze dobry i letak tombol manual tv led sharp aquos. Pan (gr. Πάν Pán, łac. Pan, Faun, Faunus) – wywodzący się z Arkadii grecki bóg opiekuńczy lasów i pól, strzegący pasterzy oraz ich trzód. W rzymskim panteonie bogów Pan utożsamiany był z Faunem (Faunusem) lub z bogiem lasów Silvanusem. Pan był przedstawiany w postaci pół człowieka, pół zwierzęcia. Miał tułów i twarz mężczyzny, był cały owłosiony, o kozich nogach, ogonie, brodzie i rogach. Wyglądem przypominał satyra, stąd zwano ich czasem panami. Ponadto był bardzo zwinny i słynął z umiejętności tanecznych. Przebywał głównie w górach i gajach, w pobliżu źródeł i zaciszu drzew. Przypisywano mu dużą aktywność seksualną, a obiektami jego zalotów były zarówno nimfy jak i młodzi chłopcy oraz zwierzęta Pan stał się bogiem popularnym w całej antycznej Grecji i wraz z upływem czasu przypisywano mu nowe funkcje, np. lekarza i wieszcza, a pod wpływem neoplatonizmu uznano go za wcielenie płodności Atrybutami Pana była syringa, kij pasterski, wieniec jodłowy lub jodła w ręce. Poświęcona była mu świątynia w Atenach. Pan w mitach[] Pochodzenie[] Pan był bohaterem głównie poetów aleksandryjskich, nie występował w poematach homeryckich. Opowieść o jego narodzinach spotkać można jednak w tzw. hymnie homeryckim, w którym występował jako syn Hermesa i nimfy Dryope. Według mitu po urodzeniu jego matka odrzuciła go od siebie, lecz ojciec zaniósł go na Olimp. Wszyscy bogowie zachwycali się dzieckiem, a głównie Dionizos, który chętnie przebywał później w jego towarzystwie zaś Pan należał do jego orszaku. Bogowie też nadali mu imię Pan co miało oznaczać wszystko, cały Istnieją jeszcze inne wersje narodzin Pana. Jedna z nich mówi, iż był synem Hermesa (lub Apolla) i Penelopy, żony Odyseusza, który za zdradę wygnał ją do Ikariosa a następnie do Mantinei. Niektóre opowieści mówią, iż Pan był synem Zeusa i Hybris lub Zeusa i Kallisto, a także synem Eteru i nimfy Ojne, Kronosa i Rei, Uranosa i Gai lub pasterza Kratis i kozy. Fletnia Pana[] Najsłynniejsza legenda na temat Pana dotyczy instrumentu muzycznego, znanego jako fletnia Pana. Syrinks była piękną nimfą, córką króla Ladona, ubóstwianą przez satyrów i inne leśne duchy. Kiedy pewnego dnia wracała z polowania, przypadkiem natknęła się na Pana. Uciekła, a Pan podążył za nią i dopadł ją na brzegu rzeki. Jedyną pomoc mogła uzyskać od rzecznych nimf, więc kiedy Pan zaczął ją obłapiać, została zamieniona w rzeczną trzcinę. W tym momencie powiał wiatr i ze źdźbeł trzciny dobył się przepiękny dźwięk. Pan zerwał trzciny i zrobił z nich instrument, który nazwał syringą. Echo[] Echo była nimfą, posiadającą dar pięknego śpiewu oraz tańca. Jej zalety wzbudzały zachwyt w każdym mężczyźnie. To zdenerwowało lubieżnego Pana, który polecił swoim wiernym ją zabić. Echo została rozerwana na strzępy i rozrzucona po ziemi. Bogini ziemi, Gaia, zebrała szczątki Echo, z których wydobywał się głos powtarzający jej ostatnie słowa. Niektóre wersje tego mitu podają, że Pan i Echo, mieli wcześniej jedno dziecko – Iambe. Pitys[] Pan zakochał się też kiedyś w nimfie zwanej Pitys, która została zamieniona w sosnę, aby przed nim uciec. Pan i Midas[] Pewnego razu Pan postanowił porównać swoje muzyczne zdolności z Apollem i wyzwał go na pojedynek. Apollo grał na lirze, a Pan na fletni. Sędzią miał być górski bóg Tmolos. Apollo wygrał muzyczny pojedynek, a jedynie Midas opowiadał się za muzyką w wykonaniu Pana. Wywołało to złość Apolla, który zamienił uszy Midasa w ośle. Ze wstydu król nakazał swojemu fryzjerowi ułożyć odpowiednie uczesanie, zakrywające powód do kpin i jednocześnie zakazał rozpowszechniania informacji o oślich uszach. Fryzjer nie potrafił się powstrzymać przed wyjawieniem prawdy i aby nie narazić się na gniew króla, wykopał wielki dół i wykrzyczał do niego całą historię. W tym miejscu wyrosły polne rośliny, które tworząc łan szeptały słowa Król Midas ma ośle uszy. Śmierć Pana[] Interpretacja 1. – wg Plutarcha: Według interpretacji podanej przez Plutarcha w Moraliach (De defectu oraculorum, 5:17), Pan jest jedynym bogiem, który umarł. Żył 9720 lat. Za panowania Tyberiusza marynarze przepływający koło Wysp Echinadzkich usłyszeli głos, który nakazał sternikowi imieniem Thamus po dopłynięciu do lądu obwieścić, według tej interperetacji: "Wielki Pan umarł". Żeglarze długo się wahali, ostatecznie przybijając do lądu w okolicach Palodes obwieścili o śmierci boga, mieszkańcy zaś całą noc go opłakiwali. Historia szybko się rozniosła i dotarła do samego Tyberiusza, który nakazał wezwać do siebie Thamusa, a następnie zasięgnął rady u uczonych, którzy potwierdzili prawdziwość tej opowieści. Informacja o śmierci Pana mogła zostać wymyślona przez Plutarcha, który będąc wyznawcą jednego, wiecznego i wszechogarniającego Boga, uważał tradycyjne bóstwa za śmiertelne demony. Późniejsi autorzy chrześcijańscy zinterpretowali śmierć Pana jako symboliczną śmierć pogaństwa. Interpretacja 2.: Ta interpretacja podaje, że to najpewniej Egipcjanin Thamus na statku, nie znając dobrze obcego języka, obyczaju, religii czy mitologii popełnił drobny błąd językowy, przesłyszał się, interpretując „Thamus Panmegas tethneke” jako „Thamous Pan ho megas tethneke” czyli (w tłumaczeniu na język polski) informację „Tammuz [czyli +/- Adonis] wszech-wielki, nie żyje!” zinterpretował błędnie jako zwrócenie się do niego (podobieństwo imienia boga): „Thamus![ie!] Pan Wielki nie żyje!”. Greckie „pan” = polskie „wszech”, rzadziej też „pan-”, jak w paneuropejski, panslawizm. Biblia ukazuje, kim jest Bóg i jak odnosił się do ludzi. Jest wiele fragmentów Pisma Świętego, które opisują, jaki jest Bóg, jaki jest Jego charakter. Ale jest też kilka miejsc w Biblii, które zawierają opis rzeczywistego wyglądu Boga. I te opisy są dość podobne w całej Biblii. Jak wygląda Bóg? W Biblii jest kilka osób, które widziały Boga i żyły, aby o tym opowiedzieć. Opisują oni wygląd Boga jako olśniewające światło i ogień pochłaniający. Opisują również szczegóły wokół Jego tronu. Wszystko to ujawnia, kim jest Bóg i jak odnosi się do ludzi. Biblia opisuje wygląd Boga jako olśniewające światło, ponieważ nie ma w Nim żadnej ciemności (1 J 1:5). Opisuje to Boże piękno, świętość i czystość. Bóg jest całkowicie dobry i czysty w swoim postępowaniu z ludźmi. To jest przesłanie, które usłyszeliśmy od Niego i które wam głosimy, że Bóg jest światłością, a w Nim nie ma żadnej ciemności. 1 Jana 1:5 (ESV) Wygląd Boga jest również opisywany jako ogień z powodu Jego ognistego pragnienia i palącej pasji (Heb. 12:29). Bóg nie jest bezuczuciową istotą ani bezosobowym duchem. Ogień trawiący mówi o Jego pasji do Jego ludu i Jego płomiennej gorliwości o sprawiedliwość. Bóg nasz bowiem jest ogniem trawiącym. Hebr. 12:29 (ESV) Ludzie, którzy widzieli Boga, opisują również Jego tron. Bóg jest stwórcą i władcą nad wszystkim. Ludzie wspominają również o tęczy, która otacza Boży tron. Tęcza mówi o Bożym miłosierdziu i wierności. Jest to zapewnienie, że wszystkie relacje Boga z ludzkością są otoczone Jego miłosierdziem. W Biblii można znaleźć jeszcze inne opisy Boga, ale te są najbardziej powszechne i znaczące. Kiedy złożymy wszystkie te elementy razem, otrzymamy oszałamiający obraz tego, kim jest Bóg. Ważne jest, aby zauważyć, że Bóg jest tym wszystkim, a nie tylko jednym. Jest światłem, ale jest też ogniem trawiącym. Ma głębokie pragnienie i miłość do swojego ludu, ale oznacza to również, że usunie wszystko, co stanie na drodze tej miłości. Jest cierpliwy na wszystkich swoich drogach. Jak Bóg jest opisany w Biblii? Bóg jest piękny, czysty i dobry. Jest również pełen pragnień i pasji dla swojego ludu. Ta pasja oznacza, że usunie On wszystko, co przeszkadza miłości. Bóg zasiada na tronie, który jest ponad wszystkimi innymi tronami, ale nadal zajmuje się ludzkością w miłosierdziu i współczuciu. Co to oznacza dla ciebie? Bóg objawia te rzeczy o sobie w Biblii w ciągu całej historii ludzkości, abyś mógł wiedzieć, co On czuje do ciebie i co zrobił dla zranionego i złamanego świata. Opisy wyglądu Boga wskazują nam, kim On jest i jaki ma charakter. Ten wgląd w to, jak wygląda Bóg, nie jest tylko ciekawostką, ale ma na celu wzmocnienie ludu Bożego w każdej walce, z jaką się zmaga. Powyższe opisy pochodzą ze spotkań z Bogiem na przestrzeni około 1500 lat, od Mojżesza do apostoła Jana. Inni, jak Ezechiel, Daniel i Izajasz, również widzieli Boga, a ich opisy są dość podobne. Przyjrzyjmy się niektórym z tych spotkań z Bogiem bardziej szczegółowo, a także przyjrzymy się niektórym innym wersetom biblijnym opisującym Boga. Obrazy, które maluje Biblia, naprawdę wydobywają piękno i majestat Boga. Zaczniemy od spotkania, które Jan opisuje w Księdze Objawienia. Jan był ostatnią osobą w Biblii, która widziała Boga. I daje najpełniejszy opis Boga. Jan dzieli się tym, jak wygląda Bóg w objawieniu, aby zachęcić ludzi, którzy są prześladowani za swoją wiarę. Ty masz żyć w tej rzeczywistości Boga już teraz. Biblia wyjaśnia wygląd Boga, abyś wpatrując się w Jego piękno i majestat, został wzmocniony i zachęcony w wierze. Jak wygląda Bóg w Objawieniu? Jan, uczeń Jezusa Chrystusa, miał spotkanie z Bogiem, które jest zapisane w księdze Objawienia. Za swoją wiarę został uwięziony na wyspie Patmos. Apokalipsa jest ostatnią księgą Biblii i stanowi odpowiednie zakończenie i podsumowanie Biblii. W Apokalipsie Jan zapisuje również fizyczny opis Boga. Jan był uczniem Jezusa Chrystusa. Za swoją wiarę został uwięziony na wyspie Patmos. Zapisał fizyczny opis Boga w Objawieniu. Księga Objawienia ukazuje przywództwo Jezusa na końcu tego wieku. Fizyczny opis Boga dobrze pasuje do tego, w jaki sposób odnosi się On do świata. Wyjaśnię to bardziej szczegółowo po tym, jak przyjrzymy się wyglądowi Boga. Najpierw przyjrzyjmy się tekstowi, a następnie przyjrzymy się niektórym opisom bardziej szczegółowo. Wtedy byłem w Duchu, a oto w niebie stał tron, a na tronie siedział jeden. A ten, który tam siedział, miał wygląd jaspisu i karneolu, a wokół tronu była tęcza o wyglądzie szmaragdu. Wokół tronu były dwadzieścia cztery trony, a na tronach siedziało dwudziestu czterech starszych, odzianych w białe szaty, ze złotymi koronami na głowach. Od tronu wychodziły błyski błyskawic, huki i uderzenia gromów, a przed tronem płonęło siedem pochodni ognia, które są siedmioma duchami Bożymi, a przed tronem było jakby morze szklane, podobne do kryształu. Obj. 4:2-6 (ESV) Bóg jest światłością Jaki jest wygląd Boga? Jan opisuje wygląd Boga jako jaspis, kamień szlachetny (Ap 4:3). Jaspis jest kamieniem, jak diament, który świeci jasno, gdy przechodzi przez niego światło. Jan podkreśla blask i czystość Bożego wyglądu. Mówi o olśniewającej czystości Boga. W Nim w ogóle nie ma ciemności. Ap 21:11 opisuje jaspis jako drogocenny kamień, który jest czysty jak kryształ. Mający chwałę Boga, jego blask jak najrzadszy klejnot, jak jaspis, czysty jak kryształ. Ap 21:11 (ESV) Jan opisuje również w innej księdze Biblii, że Bóg jest światłością. To jest wiadomość, którą usłyszeliśmy od niego i którą wam głosimy, że Bóg jest światłością, a w nim nie ma żadnej ciemności. 1 Jana 1:5 (ESV) Ci, którzy spotykają Boga, często doświadczają światła, które Go otacza (Dan. 10; Eze. 10:4; Ap. 4). Paweł wyjaśnia, że Bóg mieszka w niedosiężnej światłości (1 Tym. 6:16). Psalm 104:2 opisuje Boga jako posiadającego światło jako szatę, która Go otacza. On jest krystalicznie czysty i olśniewający w swojej czystości i otula się światłem. Pierwszym aktem Boga jako Stwórcy było powołanie światła do istnienia i oddzielenie go od ciemności. Odzwierciedla ono to, kim On jest. Wtedy Bóg rzekł: „Niech się stanie światłość”; i stała się światłość. I widział Bóg światłość, że jest dobra; i oddzielił Bóg światłość od ciemności. Rdz 1:3-4 (ESV) Dlaczego to ma znaczenie, że Bóg jest światłością? Bóg jest światłem i jest otoczony światłem. To mówi o Jego pięknie, świętości i czystości. Bóg jest dobry i odnosił się do ludzkości w swojej dobroci i czystości. Nie ma w Nim nawet odrobiny zła czy niegodziwości. Bóg jest światłem, więc możesz wiedzieć, że każdy dobry i doskonały dar pochodzi od Niego. Jakub opisuje Boga jako Ojca świateł (Jakuba 1:17). Ponieważ Bóg jest Ojcem świateł, jest On czysty i stały w swojej dobroci i czystości. On nie jest czysty w 99,99%. W Nim w ogóle nie ma zła. Każdy dobry dar i każdy dar doskonały pochodzi z góry, zstępuje od Ojca świateł, u którego nie ma odmiany ani cienia z powodu zmiany. Jakub 1:17 (ESV) Bóg chce, abyś żył w Jego świetle. Bóg odnosi się do nas w manifestacji swojego światła. Największym błogosławieństwem jest mieć światło z Bożego oblicza, które świeci na ciebie. Jest to część błogosławieństwa, które kapłan Aaron odmawiał nad ludem Izraela w Starym Testamencie. Panie spraw, aby zajaśniało nad tobą Jego oblicze, i bądź dla ciebie łaskawy. Liczb 6:25 W wieku, który nadejdzie, będziemy żyć w świetle Boga (Obj. 22:5; 21:23). Księga Objawienia kończy się tym, że lud Boży żyje w Jego światłości. Nie ma tam nocy i nie ma potrzeby korzystania z takiego źródła światła jak słońce, ponieważ sam Bóg jest ich światłem. Bóg jest ogniem pochłaniającym Jan opisuje wygląd Boga jako sardius (Ap 4:3), głęboka czerwień. Karneol to współczesny termin. Jest to kamień o głębokim czerwonym kolorze. Niektórzy mówią też, że może być podobny do rubinu. Mówi to o ognistym pragnieniu Boga i palącej pasji. Biblia mówi o gorliwości Boga, o Jego wielkiej energii i entuzjazmie. Bóg ma wielkie pragnienie dla swojego ludu. Mówi to również o Bożej gorliwości o sprawiedliwość. Jan widzi na swoim tronie Boga o pasji podobnej do sardyjskiej. Jednym z pierwszych bezpośrednich opisów Boga w Biblii jest to, że jest On ogniem trawiącym. Oznacza to, że wzywa On do absolutnej lojalności wobec Niego. Bo Pan, Bóg twój, jest ogniem trawiącym, Bogiem zazdrosnym. Dz. 4:24 (ESV) Bóg właśnie uwolnił lud Izraela z Egiptu, gdzie był uciskany jako niewolnik. Bóg mówi im, że chce, aby byli Jego ludem. Chce, aby wszystkie narody były błogosławione. Wzywa swój lud, aby żył w prawości i sprawiedliwości. Bycie zazdrosnym ma negatywny wydźwięk, kiedy jest cielesne, ale kiedy odnosi się do Boga, mówi o Jego gorliwości, zapale i pasji. Nie tylko wygląd Boga przypomina światło i ogień, święty ogień otacza Jego tron. Jest też siedem lamp ognistych, a przed nim płoną serafiny (duchowe/anielskie istoty, których imiona dosłownie oznaczają płonące). Jest też morze szklane, które płonie przed tronem Boga. Gdy ludzie spotykają w Biblii chwałę Boga, widzą też manifestacje ognia: chmury, błyskawice, grzmoty. Mojżesz widział Boga na górze Horeb i ujrzał Jego chwałę w płonącym krzewie (Wj 3,2-6). Mojżesz dowiedział się, że Bóg jest święty, oddzielny. Izajasz widział Serafinów, płonących, którzy czcili wokół tronu Bożego (Izaj. 6:2). Daniel widział tron Boży jako ognisty płomień (Dan. 7:9). Dlaczego to ma znaczenie, że Bóg ma pasję i gorliwość podobną do saduceusza? Bóg jest nie tylko światłem, czystością i dobrocią. Jest skupiony na tych, których kocha i ta gorliwość pragnie wyłączności w relacji. Jezus powiedział, że pierwszym i największym przykazaniem jest „miłować Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem” (Mat. 22:37). Miłość Boga nie jest pasywna. Miłość nie jest tolerancją, ale czystym pragnieniem. Pragnienie oznacza chęć, ale nie brak. Jezusowi niczego nie brakuje, ale wciąż nas pragnie. Zazdrość Boga jest niezbędna dla Jego moralnego charakteru. Powoduje ona uwielbienie i zaufanie w Jego ludzie, a strach u wszystkich, którzy stają przeciwko tej ognistej miłości (Hebr. 12:28-29). Bóg jest na tronie otoczonym tęczą Ludzie, którzy widzieli Boga w Biblii, opisywali również Jego tron i tęczę, która go otacza. Tron reprezentuje Boże rządy i panowanie. Mamy władców i gubernatorów nad narodami i regionami. Istnieje tron, który jest wysoko ponad wszystkimi tronami. Ten tron jest całkowicie czysty i sprawiedliwy. Nie ma niegodziwości ani niesprawiedliwości u Boga, Sędziego na Jego tronie. Ezechiel widział te same rzeczy, które później widział Jan w Objawieniu. Widział Boga, światło wokół Niego i morze szkła pod tronem. Ezechiel widział również tron i tęczę wokół niego (Ezech. 1:26-28; 1:22). Izajasz i Daniel również widzieli Boży tron, choć nie wspominają o tęczy wokół tronu (Iz. 6:1-8; Dan. 7:9-10). Izajasz wspomina również o serafinach, płonących synach, których później widział Jan. Jakie znaczenie ma to, co widzieli ci wszyscy ludzie? Po pierwsze, jest tam tron. Jest ktoś, kto na nim siedzi. Na tronie jest Król i On jest również Sędzią. Życie jest inne, kiedy to jest prawdą. Tron pokazuje, że Boży tron i Jego Królestwo są ponad każdym innym tronem i rządem. Jest On cierpliwy, aby ludzie mieli czas zwrócić się do Niego. Ale ostatecznie Bóg zaprowadzi sprawiedliwość na ziemi. Musi ukarać zło, które jest na ziemi, w przeciwnym razie nie byłby sprawiedliwym sędzią. Jego czystość i sprawiedliwość tego wymagają. Dobrą wiadomością jest to, że wokół Jego tronu jest tęcza. Wszystkie Jego relacje z ludzkością są złagodzone przez Jego miłosierdzie. Tęcza mówi o Bożym miłosierdziu, cierpliwości i wierności. Jest to wspaniała wiadomość, ponieważ w przeciwnym razie nikt nie znalazłby się w Jego Królestwie. Gdzie jeszcze w Biblii pojawiła się tęcza? Po tym, jak Bóg zesłał potop w czasach Noego, Bóg daje tęczę jako znak Jego ciągłego miłosierdzia i cierpliwości od tego momentu (Rdz 9,12-16). To znaczy, że Bóg jest czysty i sprawiedliwy, ale odnosi się do ciebie w swoim miłosierdziu. Każdy człowiek odwrócił się od Bożego projektu i dążył do życia poza Bogiem. Ale Bóg stwarza drogę wyjścia i daje ludziom czas, aby zwrócili się do Niego. Pan nie jest powolny w wypełnianiu swojej obietnicy, jak niektórzy uważają za powolność, lecz jest cierpliwy wobec was, nie chcąc, aby ktokolwiek zginął, lecz aby wszyscy doszli do nawrócenia. 2 Piotra 3:9 (ESV) Boża sprawiedliwość doścignie ziemię, ale On jest cierpliwy i miłosierny, aby stworzyć drogę wyjścia i daje ludziom czas na zwrócenie się do Niego. Jezus jest pełnią chwały Bożej Patrząc na to, co Biblia mówi o wyglądzie Boga, nie byłoby kompletne bez spojrzenia na Jezusa Chrystusa, Syna Bożego. Jan opisuje Jezusa jako światłość, która przyszła na świat (J 1:4-5). Był czas, kiedy Jezus objawił swoją chwałę uczniom i zobaczyli oni Jego twarz jaśniejącą jak słońce (Mat. 17:1-2). A Jezus mówi w Jana 8:12 (ESV): „Ja jestem światłością świata. Kto idzie za Mną, nie będzie chodził w ciemności, lecz będzie miał światło życia.” Kolosan 2:9 (ESV) wyjaśnia, że w Jezusie „cała pełnia bóstwa mieszka cieleśnie.” To oznacza, że kiedy ludzie widzieli Jezusa, widzieli Boga (Jana 14:9). Jest to jeden z powodów, dla których Jezus przyszedł na ziemię, aby objawić ludzkości prawdziwą naturę Boga. Ludzie mieli błędne wyobrażenia i religie na temat tego, jaki jest Bóg. Jezus zdejmuje im klapki z oczu. Jedną z niesamowitych rzeczy jest to, że zostaliśmy stworzeni na obraz Boży (Rdz 1,27). Bóg stworzył cię tak, abyś wyglądał jak On, a nie jak jakiekolwiek inne zwierzę czy stworzenie. Bóg stał się człowiekiem i zamieszkał wśród nas (Jan 1:14). A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas, i widzieliśmy Jego chwałę, chwałę jedynego Syna od Ojca, pełnego łaski i prawdy. Jan 1:14 (ESV) Kiedy patrzysz na Jezusa, możesz zobaczyć miłość Boga, Jego sprawiedliwość i Jego miłosierdzie. Sposób, w jaki Jezus, Syn Boży, odnosi się do ludzi w Biblii, jest tym samym, w jaki Bóg odnosi się do ciebie. Jezus złożył swoje życie na krzyżu, aby zapłacić karę za nasz grzech. Krzyż jest miejscem, gdzie spotykają się miłość i sprawiedliwość. Boża sprawiedliwość została zaspokojona przez śmierć Chrystusa, a Jego miłość została rozszerzona na ciebie. Jezus jest surowy w swoim osądzie przeciwko ludziom religijnym, którzy przeszkadzają innym w przyjściu do Boga. Wchodzi do świątyni w Jerozolimie i przewraca wszystkie stoły, na których ludzie próbowali zarobić pieniądze w domu modlitwy (Mt 21,13). Ale Jezus ma czułe serce i jest łagodny dla tych, którzy cierpią i są złamani. Przyjdźcie do mnie wszyscy, którzy jesteście spracowani i obciążeni, a Ja wam dam ukojenie. Weźcie moje jarzmo na siebie i uczcie się ode mnie, bo jestem cichy i pokornego serca, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. Albowiem jarzmo moje jest łatwe, a moje brzemię lekkie. Mat. 11:28-30 (ESV) Ujrzymy Bożą twarz Niektórzy mogą się zastanawiać, czy to w ogóle konieczne lub właściwe, aby ludzie byli ciekawi, jak wygląda Bóg. Czy nie powinno wystarczyć, że w Niego wierzysz? Jedną z rzeczy, na którą należy zwrócić uwagę przy badaniu wyglądu Boga jest to, że ludzie nie mogą jeszcze zobaczyć pełni Bożej chwały. Byłoby to zbyt wiele w tym życiu (Wj 33,20). Nie możesz patrzeć na słońce bezpośrednio przez długi czas bez uszkodzenia oczu. Jeżeli ty widzieć the pełnia the słońce, ty móc nigdy widzieć cokolwiek inny znowu! A słońce jest oddalone o miliony mil. W przypadku Boga nie mówimy tylko o intensywności fizycznej, ale o Tym, który jest doskonały i święty w swej istocie. Mimo że nie możesz Go zobaczyć w pełni, Biblia wielokrotnie ukazuje różne aspekty tego, jak Bóg wygląda. Bóg objawia samego siebie. A to, co robi, ma na celu błogosławienie ciebie. Dlaczego Biblia pokazuje, jak wygląda Bóg? Abyś był zafascynowany w swoim duchu i sercu (Ps. 27:4). Również po to, by wzmocnić i podtrzymać cię, byś mógł wytrwać w trudnościach i cierpieniach. Gdy wczesny kościół żył w prześladowaniach i ucisku, Bóg dał im objawienie Jezusa przez księgę Objawienia. Pokazał im, jak On wygląda. Bóg czyni to samo dla ciebie. Objawia ci swoje piękno i majestat, abyś mógł Mu zaufać, wiedzieć, że jest dobry, a Jego sprawiedliwość zatriumfuje. Opisy wyglądu Boga z Biblii mają coś w tobie wytworzyć. Wyzwalają ducha mądrości (Ef. 1:17-21), abyś poznał Boga, aby twoja miłość i lojalność zostały wzbudzone. Teraz możesz widzieć Go tylko słabo (1 Kor. 13:12), ale Obj. 22:4 mówi, że ostatecznie ujrzysz oblicze Boga. Teraz możesz nie znać kształtu Jego twarzy lub nie wiedzieć, jak wysoki jest. Ale możesz wiedzieć o Nim rzeczy, które są prawdziwe i znaczące. Ludzkie serce pragnie być zafascynowane. Zostałeś stworzony przez Boga, aby zbliżyć się do Niego i odzwierciedlać Jego chwałę w swoim życiu (2 Kor. 3:18). Każde inne pragnienie w życiu pozostawi cię pustym, dopóki nie zostanie zaspokojone w Bogu. A to jest życie wieczne, aby znali Ciebie, jedynego prawdziwego Boga, i Jezusa Chrystusa, którego posłałeś. Jan 17:3 (ESV) Czy twój pogląd na Boga daje ci siłę, by wytrwać i przyłożyć się do poznania tego pięknego Boga? To wymaga wyższej wizji. Wiedza o Bogu rujnuje nas dla status quo Chrystusowości. Nie możesz poprzestać na niczym mniej niż na poznaniu tego żywego Boga. To było tylko wprowadzenie do piękna i majestatu Bożego objawienia w Biblii. Mam nadzieję, że zachęci cię to do głębszego poznania Boga. Nie tylko jako ciekawostkę, ale jako coś, co jest przeznaczone i dane przez Boga w Biblii, aby uradować twojego ducha. Jednej rzeczy żądam od Pana,której będę szukał:żebym mógł mieszkać w domu Panaprzez wszystkie dni mego życia,by wpatrywać się w piękno Panai pytać w Jego świątyni. Psalm 27:4 (ESV) Jeśli chcesz pogłębić się w poznaniu Boga, gorąco polecam Tozera książkę The Knowledge of the Holy (Link do Amazon – otwiera się w nowym oknie) Jednym z moich ulubionych cytatów z tej książki jest: „To, co przychodzi nam do głowy, gdy myślimy o Bogu, jest najważniejszą rzeczą o nas.” A. W. Tozer (The Knowledge of the Holy) Możesz być również zainteresowany tym artykułem, w którym badam, co Biblia mówi o niebie i odkrywam 5 najczęściej utrzymywanych mitów i błędnych przekonań: 5 zaskakujących prawd o niebie w Biblii: Jak wygląda niebo? I na koniec, napisałem artykuł o 11 sposobach studiowania Biblii. Chcę Cię zachęcić, abyś skorzystał z jednej z tych metod i pogłębił swoje podążanie za Bogiem poprzez Jego Słowo. Zapisz się na mój newsletter, aby otrzymywać aktualizacje i zachęcające treści. Zdjęcie autorstwa franka mckenna na Unsplash Zapisz się na mój newsletter, aby otrzymywać aktualizacje i zachęcające treści. Pytanie Odpowiedź Bóg jest duchem (Ew. Jana więc jego wygląd nie jest czymś co potrafimy opisać. 2 Księga Mojżeszowa mówi nam, „Nie możesz oglądać oblicza mojego, gdyż nie może mnie człowiek oglądać i pozostać przy życiu.” Jako grzeszni ludzie, nie jesteśmy zdolni oglądać Bożego oblicza w całej pełni. Jego wygląd jest całkowicie niewyobrażalny i zbyt wspaniały, by grzeszny człowiek mógł oglądać jego chwałę i przeżyć. Biblia opisuje wiele okazji podczas których Bóg objawiał się ludziom. Przykłady te jednak nie powinny być odbierane jako dokładny opis tego jaki jest Bóg, lecz raczej wskazuje na sposób w jaki Bóg objawia się nam, abyśmy mogli to pojąć. To jak wygląda Bóg wykracza poza naszą zdolność rozumowania i poznania. Bóg daje nam pewien wgląd w to jak wygląda ucząc nas prawd o sobie samym, a niekoniecznie dlatego byśmy mieli w swoich umysłach jakiś konkretny jego obraz. Dwa fragmenty w niesamowity sposób opisują Boży wygląd- Księga Ezechiela oraz Księga Objawienia Księga Ezechiela mówi, „A nad sklepieniem, nad ich głowami, było coś z wyglądu jakby kamień szafirowy w kształcie tronu; a nad tym, co wyglądało na tron, u góry nad nim było coś z wyglądu podobnego do człowieka. A wyżej ponad tym, co wyglądało na jego biodra, widziałem jakby błysk polerowanego kruszcu, z wyglądu jak ogień wewnątrz niego, a w dół od tego, co wyglądało na jego biodra, widziałem coś, co wyglądało na ogień i wokoło niego blask. Jak wygląda tęcza, która pojawia się na obłoku, gdy pada deszcz, tak wyglądał wokoło blask tego, co pojawiło się jako chwała Pana; gdy ją ujrzałem, upadłem na twarz. I usłyszałem głos tego, który przemówił. Księga Objawienia ogłasza, „Głowa zaś jego i włosy były lśniące jak śnieżnobiała wełna, a oczy jego jak płomień ognisty. A nogi jego podobne do mosiądzu w piecu rozżarzonego, głos zaś jego jakby szum wielu wód. W prawej dłoni swojej trzymał siedem gwiazd, a z ust jego wychodzi obosieczny ostry miecz, a oblicze jego jaśniało jak słońce w pełnym swoim blasku.” Fragmenty te przedstawiają próby Ezechiela i Jana opisu wyglądu Boga. Musieli oni korzystać z symbolicznego/obrazowego języka aby opisać coś słowami, czego w ludzkim języku po prostu nie ma; np. „co wyglądało na”, „pojawiło się jako „podobne do” itp. Wiemy, że gdy pojawimy się w niebie „ujrzymy go takim, jaki jest” (1 Jana Nie będzie już grzechu, dlatego będziemy mogli przebywać w Bożej chwale w pełni. English Powrót na polską stronę główną Jak wygląda Bóg? 4 marca 2022 OjciecPo raz kolejny ja (Maureen) widzę Wielki Płomień, który poznałam jako Serce Boga Ojca. On mówi: „Dzieci, ponad wszystko, gdy świat jest świadkiem grzesznej działalności Władimira Putina w Rosji, uczcie się, że liczy się to, co jest w sercach. Ten grzech musiał być w jego sercu, zanim zaczął działać w świecie. Zachowajcie wasze serca czyste i w świetle, ponieważ jesteście dziećmi światłości. Serca nie zdradzają Prawdy, jeśli są w Światłości. Prawda odchodzi, gdy do serc wkracza egoistyczna ambicja”. „Pan Putin sprawdził, jak wygląda międzynarodowa reakcja na jego działania. Teraz będzie je kontynuował. Armie muszą działać przeciwko niemu. Tak, ma możliwości nuklearne, ale inni też je mają. Nie jest aż tak głupi, by zagrażać własnemu bezpieczeństwu. Często drogą do pokoju są działania militarne – niestety”. Przeczytaj List do Efezjan 5:1-2, 6-11+ Bądźcie więc naśladowcami Boga, jako dzieci umiłowane. I postępujcie w miłości, tak jak Chrystus nas umiłował i samego siebie wydał za nas, jako wonną ofiarę i poświęcenie dla Boga. Niech was nikt nie zwodzi pustymi słowami, gdyż z tego powodu przychodzi gniew Boży na synów nieposłuszeństwa. Dlatego nie łączcie się z nimi, bo kiedyś byliście ciemnością, a teraz jesteście światłością w Panu; postępujcie jak dzieci światłości (bo owocem światłości jest wszystko, co dobre, prawe i prawdziwe) i starajcie się nauczyć tego, co jest miłe Panu. Nie bierzcie udziału w bezowocnych uczynkach ciemności, lecz je demaskujcie”. wersety Pisma Świętego, o których przeczytanie prosił Bóg Ojciec. (Uwaga: wszystkie fragmenty Pisma podane przez Niebo odnoszą się do Biblii używanej przez widzącego. Ignatius Press – Pismo Święte – Zmieniona wersja standardowa – Drugie wydanie katolickie). Obraz Pana Boga – każdy z nas jakiś ma. To chyba jest już w naturze ludzkiej, że potrzebujemy sobie wszystko wizualizować, wyobrażać. Często ten obraz jest jednak zniekształcony albo niepełny. Jak wygląda Pan Bóg – Bóg Ojciec? Prawdopodobnie najbardziej poprawną odpowiedzią byłoby: nie wiadomo, nie wygląda, jest duchem. Mimo iż wiemy to wszystko, to jednak przed naszymi oczyma pojawia się wyobrażenie starszego mężczyzny, surowego i gniewnego. Nie jest nam tak bliski jak Jezus, który stał się człowiekiem, nie jest jak Duch Święty, który do nas przychodzi z natchnieniami, którego posyła do nas Chrystus, który jest Pocieszycielem. Raczej daleki, tajemniczy. Skąd się biorą nasze wyobrażenia Czasem mam wrażenie, że nasze patrzenie na Boga zostało w pewnym sensie przesiąknięte ideą deizmu. Wiemy, że Bóg istnieje, wiemy, że stworzył świat i…? Jakoś nie zauważamy Jego obecności w naszym życiu. Może jeszcze w Starym Testamencie coś tam działał, miał kontakt z człowiekiem, ale później przyszedł Pan Jezus z Duchem Świętym i to oni przejęli zajmowanie się ludzkim rodem. Może to i lepiej, bo często jest w nas utrwalony obraz Boga w Starym Testamencie, który jest wiecznie zagniewany i nic, tylko się mści na człowieku za jego potknięcia, który wybija całe miasta lub skazuje na czterdziestoletnią tułaczkę po pustyni. Sztuka nie pomaga. Jednym z bardziej znanych w Polsce przedstawień Boga jest to z witraża Stanisława Wyspiańskiego z kościoła oo. Franciszkanów w Krakowie. Bóg Ojciec w momencie stwarzania świata. Wielki i straszny władca wszechrzeczy. Inny przykład: Tron Łaski, Bóg jako poważny władca, w koronie, siedząc na tronie podtrzymuje w rękach krzyż swojego Syna. Nawet u Michała Anioła w kaplicy sykstyńskiej Bóg stwarza człowieka „bezkontaktowo”, zawsze jest jakaś przestrzeń, nie ma bezpośredniej relacji. Co gorsza, ten obraz Boga gniewnego i karzącego ludzi jest często w nas utrwalany przez naszych rodziców lub babcie i dziadków, którzy próbując zwrócić uwagę niegrzecznemu dziecku, mówią, że „Bozia się pogniewa” lub „Bozia cię ukarze”. Bóg – Ojciec A jednak większość z nas codziennie w wieczornej modlitwie nazywa tego odległego i budzącego lęk Boga Ojcem. Modlitwa Ojcze nasz jest chyba najpowszechniej znaną i najczęściej odmawianą modlitwą chrześcijan. Ma swoje miejsce w Eucharystii oraz liturgii godzin. To jest właśnie modlitwa, której Jezus uczy swoich uczniów, gdy pytają, jak mają się modlić. Pierwsze słowa tej modlitwy już wskazują na wyjątkową relację, która nas łączy z Panem Bogiem. To, że Bóg jest naszym ojcem, nie jest rewelacją Nowego Testamentu. W Księdze Izajasza Bóg mówi: „Czyż może niewiasta zapomnieć o swym niemowlęciu, ta, która kocha syna swego łona? A nawet, gdyby ona zapomniała, Ja nie zapomnę o tobie”. Bóg ukazuje się jako ideał rodzica, który nigdy nie zapomina o swoich dzieciach, zawsze je wspomaga. Stary a Nowy Testament Doskonale jest nam znana przypowieść o synu marnotrawnym. Pan Jezus, opowiadając tę przypowieść, wskazuje na bardzo ważną cechę Boga Ojca – miłosierdzie. No ale jak to – można by zapytać – w Starym Testamencie Bóg niszczy Sodomę ogniem z nieba i dla jakiegoś zakładu pozbawia Hioba wszystkiego, co ten ma, a tu nagle w Nowym Testamencie staje się miłosierny? Co się zmieniło? Otóż nic się nie zmieniło. Przypomnijmy, że przed zniszczeniem Sodomy Abraham długo targował się z Bogiem, żeby ten ocalił miasto choćby dla dziesięciu sprawiedliwych mieszkańców. To On okazuje łaskę do tysięcznego pokolenia, a Jego miłosierdzie jest wychwalane w psalmach. Nie tak dawno (2015-2016) przeżywaliśmy rok miłosierdzia ogłoszony przez papieża Franciszka. Czy pamiętasz, Drogi Czytelniku, jakie było hasło i jak się zaczynał hymn tego roku? No właśnie… Misericordes sicut Pater – miłosierni jak Ojciec. To hasło zostało zaczerpnięte z Ewangelii wg św. Łukasza, gdzie Pan Jezus mówi, że Ojciec jest dobry także dla niewdzięcznych i złych, i że mamy być miłosierni jak nasz Ojciec. Nasz – nie tylko Pana Jezusa. My – dzieci Boże Może to jest dobry moment, żeby sobie przypomnieć, uświadomić, co to oznacza być dzieckiem Boga i kim właściwie jest nasz Ojciec. On stworzył nas na swój obraz i podobieństwo i On dla naszego zbawienia wydał swojego Syna na ukrzyżowanie. Nie ma ojca gotowego do większych poświęceń. We własnym sumieniu rozsądźmy, czy nie jesteśmy niewdzięcznymi dziećmi. Adeste promuje jakość debaty o Kościele, przy jednoczesnej wielości głosów. Myśli przedstawione w tekście wyrażają spojrzenie autora, nie reprezentują poglądów redakcji. Stowarzyszenie Adeste: Wszelkie prawa zastrzeżone.

jak wygląda pan bóg